Επιδράσεις της χορτοφαγικής διατροφής σε άλλες ασθένειες

Αν λάβουμε υπόψη τις σοβαρές επιπτώσεις που μπορεί να έχει η χορτοφαγική διατροφή σχετικά με τον κίνδυνο και την θεραπεία των καρδιακών παθήσεων και του καρκίνου, δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι οι φυτικές τροφές μπορούν να μειώσουν και τον κίνδυνο εμφάνισης άλλων χρόνιων παθήσεων.

 Ας δούμε εν συντομία μερικές από τις ασθένειες για τις οποίες τα αποδεικτικά στοιχεία είναι πιο επιτακτικά:

Χολόλιθοι

Υπάρχουν αδιάσειστα στοιχεία ότι οι χολόλιθοι εμφανίζονται λιγότερο συχνά σε άτομα που η διατροφή τους βασίζεται στα φυτικά προϊόντα σε σύγκριση με όσους ακολουθούν τη συνηθισμένη διατροφή τύπου Βορείου Αμερικής που έχει υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά με βάση τα ζωικά προϊόντα. Μια μελέτη που έγινε σε πάνω από 600 μη χορτοφάγους και 130 χορτοφάγους γυναίκες ηλικίας 40 – 69 ετών βρέθηκε ότι οι μη χορτοφάγοι διέτρεχαν δυόμισι φορές τον κίνδυνο ανάπτυξης χολολιθίασης σε σύγκριση με τις χορτοφάγους.

Ακόμα και αφού ελήφθησαν υπόψη η ηλικία και το σωματικό βάρος ο κίνδυνος που διέτρεχαν ήταν ακόμα ο διπλάσιος από εκείνον των χορτοφάγων. Οι ερευνητές υποψιάζονται ότι το πλεονέκτημα που έχουν οι χορτοφάγοι οφείλεται κατά κύριο λόγο στα χαμηλότερα ποσοστά παχυσαρκίας, στη μειωμένη πρόσληψη κορεσμένου λίπους, χοληστερόλης και εξευγενισμένων σακχάρων, και την αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών. Μπορούμε να προστατευτούμε στον μέγιστο βαθμό με τη μη υπερκατανάλωση τροφών, με τον περιορισμό της πρόσληψης κορεσμένων λιπαρών και χοληστερόλης από τα αυγά και τα γαλακτοκομικά προϊόντα, συμπεριλαμβάνοντας άφθονα φυτικά προϊόντα στη διατροφή και περιορίζοντας τη χρήση των εξευγενισμένων, επεξεργασμένων τροφίμων.

 Γαστρεντερικές παθήσεις

Δεδομένου ότι οι ίνες, οι οποίες βρίσκονται μόνο στις φυτικές τροφές, υποστηρίζουν πάρα πολύ την υγεία του εντέρου, δεν είναι έκπληξη το γεγονός ότι οι χορτοφάγοι έχουν τις λιγότερες γαστρεντερικές διαταραχές από ό, τι οι μη χορτοφάγοι και συγκεκριμένα λιγότερη δυσκοιλιότητα και εκκολπωματίτιδα. Ενώ τέτοιες διαταραχές ήταν πάρα πολύ σπάνιες πριν από 100 χρόνια σήμερα υπολογίζεται ότι πλήττουν 30-40 τοις εκατό των ατόμων ηλικίας άνω των πενήντα.

Μια μελέτη έδειξε ότι η εκκολπωματίτιδα ήταν 50 τοις εκατό χαμηλότερη σε χορτοφάγους ενήλικες (ηλικίας από σαράντα πέντε μέχρι πενήντα εννιά ετών) σε σύγκριση με τους μη χορτοφάγους. Η πολύ μεγαλύτερη πρόσληψη ινών από τους χορτοφάγους και τους αυστηρά χορτοφάγους σε σύγκριση με εκείνη των μη χορτοφάγων είναι η πιο πιθανή εξήγηση για αυτό το πλεονέκτημα. Ωστόσο, κι άλλοι διατροφικοί παράγοντες μπορούν να διαδραματίσουν κάποιο ρόλο.

Αρκετές μελέτες έχουν διαπιστώσει δεσμούς μεταξύ της κατανάλωσης κρέατος και της εκκολπωμάτωσης. Μία μελέτη που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊβάν σημείωσε είκοσι πέντε φορές μεγαλύτερη διαφορά μεταξύ των πιο συχνών και των λιγότερο συχνών καταναλωτών προϊόντων κρέατος.

 Μια ελληνική μελέτη διαπίστωσε πενήντα φορές διαφορά κινδύνου μεταξύ όσων έτρωγαν πολλά λαχανικά, αλλά σπάνια κατανάλωναν κρέας, και εκείνων που έτρωγαν σπάνια λαχανικά και κατανάλωναν συχνά κρέας. Η ισχυρή βλαβερή επίδραση του κρέατος μπορεί να σχετίζεται με την προώθηση των βακτηρίων που παράγουν ένα τοξικό μεταβολίτη, ο οποίος μπορεί να αποδυναμώσει τα τείχη του εντέρου.

Το πάρα πολύ λίπος φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο. Μπορούμε να ελαχιστοποιήσουμε τον κίνδυνο των γαστρεντερικών παθήσεων, όπως η εκκολπωμάτωση και η δυσκοιλιότητα με την κατανάλωση κυρίως φυτικών τροφών: πολλά όσπρια, δημητριακά ολικής αλέσεως, λαχανικά και φρούτα. Επεξεργασμένα τρόφιμα που παρασκευάζονται με επεξεργασμένα δημητριακά δεν πρέπει να αποτελούν βασικές τροφές.

Rate this item
(0 votes)